Rukometna ekipa na terenu ima sedam igrača, a svaki od njih u napadu zauzima određeno mjesto. Raspored je isti od školskih liga do najvećih takmičenja: dva krila, tri vanjska igrača, jedan kružni napadač i golman. Razlikuju se samo brzina i preciznost kojom se uloge izvršavaju.
Vanjska linija: bekovi i srednji bek
Srednji bek organizuje napad. Stoji nasuprot sredini odbrane, najavljuje akcije, određuje ritam i odlučuje hoće li igra ići na krilo, pivota ili na šut izdaleka. Od njega se traže pregled igre i dobro dodavanje više nego sama snaga šuta.
Lijevi i desni bek su u pravilu najviši igrači i glavni šuteri s distance. Njihov zadatak je da skok-šutom preko bloka ugroze gol s devet i više metara, ali i da prodorom između odbrambenih igrača otvore prostor saigračima. Na desnoj strani prednost imaju ljevoruki igrači, jer im je ruka kojom šutiraju okrenuta prema sredini terena i imaju bolji ugao.
Krila, pivot i golman
Krila
Krila igraju uz same uglove terena. Šutiraju iz malog ugla, često u letu iznad golmanovog prostora, pa im trebaju odraz, mekana ruka i hladnokrvnost. Uz to su najbrži igrači u ekipi i prvi kreću u kontranapad čim odbrana osvoji loptu. Kao i kod bekova, na desnom krilu poželjan je ljevoruk igrač.
Pivot ili kružni napadač
Pivot igra leđima okrenut golu, na samoj liniji šest metara, usred protivničke odbrane. Njegov posao je najmanje vidljiv, a često presudan: postavlja blokove kojima oslobađa prostor bekovima, zadržava odbrambene igrače i čeka loptu koju mora uhvatiti u gužvi i okrenuti se prema golu. Zbog stalnog kontakta to je pozicija za snažne igrače sigurnih ruku.
Golman
Golman je jedini igrač koji smije boraviti u golmanovom prostoru i loptu braniti cijelim tijelom. Osim odbrana, od njega se očekuje da brzim i tačnim dodavanjem pokrene kontranapad. U mnogim utakmicama upravo procenat odbrana golmana napravi razliku između dvije izjednačene ekipe.
Uloge u odbrani i specijalisti
U odbrani se raspored mijenja. Visoki i snažni igrači, često pivot i jedan od bekova, zauzimaju sredinu, dok krila pokrivaju vanjske pozicije. Budući da su zamjene slobodne i neograničene, mnoge ekipe imaju specijaliste: igrače koji ulaze samo u odbranu i izlaze čim njihova ekipa osvoji loptu.
Za djecu koja tek počinju vrijedi drugačije pravilo. Treneri mlađih kategorija obično nastoje da svako dijete proba više pozicija, jer se rast i sposobnosti mijenjaju, a igrač koji razumije zadatke svih uloga kasnije lakše pronađe svoju.
