Rukometni golman brani gol širok tri i visok dva metra od šuteva koji se često upućuju sa šest ili sedam metara. Vremena za razmišljanje nema, pa se golmanska igra zasniva na dobrom postavljanju i uvježbanim pokretima. Ovo su osnove koje se uče od prvih treninga.
Osnovni stav
Golman stoji nešto ispred gol-linije, s težinom na prednjem dijelu stopala i blago savijenim koljenima. Stopala su otprilike u širini kukova, trup uspravan, a ruke podignute i raširene, s laktovima blago savijenim i dlanovima okrenutim prema lopti. Iz takvog stava moguće je jednako brzo reagovati rukom, nogom ili iskorakom u stranu.
Najčešće greške početnika su stajanje na petama, spuštene ruke i prenizak čučanj, zbog kojeg gornji uglovi ostaju nebranjeni.
Kretanje i zatvaranje ugla
Golman se ne kreće po gol-liniji, nego po zamišljenom luku ispred nje, prateći loptu kratkim dokoracima, bez ukrštanja nogu. Cilj je da se u svakom trenutku nalazi na liniji između lopte i sredine gola.
Izlaskom korak ili dva prema šuteru golman smanjuje ugao i šuteru ostavlja manje vidljivog prostora. Koliko će izaći, zavisi od situacije: kod šuta izdaleka ostaje bliže golu da bi imao vremena reagovati, a kod prodora do linije izlazi hrabrije.
Odbrane po vrstama šuta
- Visoke lopte: brane se jednom ili objema rukama uz odraz s noge bliže lopti. Ruka ide prema lopti najkraćim putem.
- Lopte u visini kuka: među najtežima su, jer traže usklađen rad ruke i noge na istoj strani.
- Niske lopte: brane se iskorakom u stranu ili raznoženjem, uz ruku koja zatvara prostor iznad noge.
- Šut s krila: golman stoji uz bližu stativu, čeka što duže i tek onda reaguje, jer krilni igrač iz malog ugla ima malo izbora.
- Šut pivota i zicer: golman izlazi prema šuteru i širi tijelo da pokrije što veći dio gola.
Važno je da golman poslije odbrane ostane u igri: odbijenu loptu treba što prije staviti pod kontrolu ili se pripremiti za novi šut.
Saradnja s odbranom i igra loptom
Golman i blok dijele gol. Uobičajen dogovor je da blok zatvara jednu stranu, a golman pokriva drugu. Zato golman stalno komunicira sa saigračima i upozorava ih na kretanje napadača, koje on vidi bolje od njih.
Nakon odbrane ili primljenog gola od njega se traži brzo i tačno dodavanje. Dugi pas prema krilu koje je već krenulo u kontranapad jedan je od najlakših načina da se dođe do gola, pa se dodavanje uvježbava jednako ozbiljno kao i odbrane.
Golmanski trening uključuje i vježbe pokretljivosti, brzine reakcije i snage trupa i nogu. Mladim golmanima preporučuje se rad pod nadzorom trenera koji poznaje ovu poziciju, uz zaštitnu opremu primjerenu uzrastu, jer se pravilna tehnika uči postepeno i ne može se nadoknaditi samo hrabrošću.
