Jedanaesti znak zodijaka zbunjuje već imenom. Vodolija nosi vodu, ali nije vodeni, nego zračni znak, a astrološka tradicija opisuje je kao najnekonvencionalniju u zodijačkom krugu. Slijedi pregled onoga što se o njoj tradicionalno navodi, uz napomenu da je horoskop razonoda i da nema naučnu potvrdu.
Osnovni podaci o znaku
- Period: približno od 20. januara do 18. februara
- Element: zrak
- Kvaliteta: fiksni znak
- Vladajuće planete: Saturn u klasičnoj, Uran u modernoj astrologiji
- Simbol: čovjek koji izlijeva vodu iz vrča, skraćeno dvije valovite linije
Datumi su okvirni i mogu se od godine do godine razlikovati za jedan dan. Dvostruko vladarstvo ima jednostavno objašnjenje: do kraja 18. vijeka Saturn je bio posljednja poznata planeta i astrolozi su mu dodijelili dva susjedna zimska znaka, Jarca i Vodoliju. Kada je 1781. godine otkriven Uran, prva planeta pronađena teleskopom, noviji astrolozi pripisali su ga Vodoliji.
Šta astrologija pripisuje Vodoliji
Zrak je element ideja, a fiksna kvaliteta daje istrajnost. Otuda tradicionalni portret osobe koja je otvorena za sve novo, ali se svojih uvjerenja drži čvrsto. Uranu, otkrivenom u doba velikih revolucija, astrolozi su pripisali iznenađenja, izume i lomljenje pravila, pa se Vodolija opisuje kao znak izumitelja, reformatora i ljudi koji idu ispred svog vremena.
Astrološka literatura naglašava i njenu okrenutost zajednici. Vodoliji se pripisuje više zanimanje za čovječanstvo nego za pojedinca: lako sklapa prijateljstva i rado se uključuje u grupe i udruženja, ali čuva odstojanje i teško podnosi da joj se govori šta treba raditi.
Vrline koje joj se pripisuju
- originalnost i domišljatost
- nezavisnost mišljenja
- tolerancija i osjećaj za jednakost
- druželjubivost bez predrasuda
Slabosti koje joj se pripisuju
- emotivna distanciranost
- tvrdoglavost u stavovima
- nepredvidivost
- sklonost da proturječi iz principa
Mit, sazviježđe i „doba Vodolije“
Grci su u sazviježđu najčešće vidjeli Ganimeda, lijepog trojanskog mladića kojeg je Zeus odveo na Olimp da bogovima toči piće. Lik vodonoše još je stariji i javlja se u Mesopotamiji, gdje se taj dio neba vezao za kišno doba godine. Okolna sazviježđa, Ribe, Kit i Južna riba, čine neku vrstu nebeskog mora u koje se izlijeva voda iz vrča.
Izraz „doba Vodolije“ dolazi iz iste priče o pomjeranju Zemljine ose koja razdvaja znakove i sazviježđa. Tačka proljetne ravnodnevice polako klizi kroz zodijačka sazviježđa i iz Riba će preći u Vodoliju. Kada tačno, zavisi od toga gdje se povuče granica između sazviježđa, pa se procjene razlikuju za stoljeća.
Osobine poput originalnosti ne dijele se po kalendaru. Nauka ne nalazi vezu između znaka i karaktera, pa portret Vodolije ostaje ono što jeste: zanimljiva mješavina mita, historije astronomije i ljudske potrebe da se prepozna u zvijezdama.
